Fór með litla krúttinu í bíó áðan á kjellingamynd - um að gera að nota tækifærið á meðan herrann fíni dvelur norðan heiða og keppir í svitabaði.
Svo, þegar heim var komið, kom í ljós að hálkan var meiri en frúin hafði búist við og frúin illa búin hvað skó varðaði - skautastrigaskór. Þá var ekki að spyrja að leikslokum - frúin hentist í loftið og lenti á sínu fetta baki með hægra hné undir hnakka og olnboga undir rasskinn.
Þetta þótti frúnni bagalegt enda lá hún ráðþrota frammi fyrir því að geta ekki staðið upp.... aldrei. Það fór þó betur en á horfðist því eftir tveggja mínútna væl og sjálfsvorkun fann ég innri styrk til að standa upp, klöngrast upp stigana og leggjast fyrir.
Note to self: Ekki detta í stigum, my ass is killing me!
