Eftir þrotlausan próflestur í heila viku, kvölds og morgna, tvo bekkleiki og 9 tíma fyrirlestra ákvað frúin að sofa út í morgun - eða það var að minnsta kosti stefnan þar til herrann setti Íslandsmet í snúsi (fyrir þá sem ekki vita þýðir það að ýta á vekjaraklukkuna oft þannig að hún hringi aftur og aftur og aftur og aftur).
Þegar frúnni hafði loks lukkast að koma herranum út, tók við skammvinn sæla því á slaginu 9.03 hringdi mesta frekja sem ég hef á ævinni komist í kynni við.
Frekjan: Góðan dag. Ertu búin að fá Fréttablaðið og Hagkaupsbæklinginn sem fylgdi með honum í morgun?
Ég: (Slef) hmmmffff...?
Frekjan: Fréttablaðið, fékkstu það sent í morgun?
Ég: (Geisp) Það veit ég ekki, ég var að vakna.
Frekjan: Og þú ert ekkert búin að ná í blaðið?
Ég: Nei, þú varst að vekja mig! (þarna var ég orðin mjög æst)
Frekjan: Geturðu nokkuð tékkað á því?
Ég: NEI! (ákaflega hneyksluð í röddinni, enda ekki klædd til að birtas á almannafæri)
Frekjan: Ókey, bless.
Ég: (skelli á)
Ákaflega vont að vakna svona - alveg til að eyðileggja fyrir mér daginn....
