Enn er frúin ein í kotinu, og verður það næstu 36 tímana eða svo.
Reyndar hefur hún sérstaklega mikið fyrir stafni þessi frú þangað til herrans er von innum dyrnar á slotinu. En ekki nánar út í það í bili.
Tíminn hefur hins vegar verið nýttur ákaflega vel þessa fáu daga sem frúin hefur þurft að hafa ofan af fyrir sjálfri sér og hefur henni tekist að rækta samband sitt við allmarga vini sína. Sem er auðvitað af hinu góða. Maður verður að passa upp á það. Í kvöld var förinni til dæmis heitið á einn af betri veitingastöðum bæjarins og þar á eftir í kvikmyndahús á stelpumynd. Spændende.
Þegar heim var komið rakst frúin á sameiginlega vin hennar og herrans, sem kíkti við og voru flest vandamál heimsins leyst á þeim tveimur klukkutímum sem samtalið varði. Magnað. Nú þarf bara að koma þessu í framkvæmd.
Því er ekki að leyna að hér situr við skriftir klukkan tvö aðfararnótt mánudags lítil frú sem saknar herrans síns. Komdu heim minn kæri, komdu heim.
