Familíunni fjölgað um einn síðan síðast. Yndislegur lítill strákur sem lætur alveg vita ef honum mislíkar eitthvað.

Ótrúlega sterkar tilfinningar og eitthvað sem ekki verður lýst með orðum.

Er búin að sitja við tölvuna núna í tæpa 4 tíma til þess að klára tilfallandi verkefni á vegum atvinnuveitandans. Klukkan er orðin 1 að nóttu til og því ekkert annað í stöðunni en að leggjast inn í rúm til litla mannsins og pabba hans.

Lífið er óaðfinnanlega gott í dag.

Kreisíness. Orðin Ó. Vænt 28. apríl 2007. Mikil spenna í herbúðum okkar hjóna. Jibbí.

Jaha. Námskeiðið byrjaði í gær, miðvikudaginn 20. september 2006. Við hófum leikinn í Finansnæringens hus, en þar er að finna m.a. Den Norske Forsikringsforening (The Norwegian Insurance Society) sem stendur fyrir því að bjóða okkur trygginganördum hingað til Oslo. Þar tók á móti okkur aðalgaurinn, Kristian Trosdahl, sem fyrir utan það að vera tryggingaséní er mikill áhugamaður um sögu og tungumál (a.m.k. íslenskuna sem hann bara hætti ekki að spyrja mig út í). Þarna var farið yfir hvernig málum er háttað þessa vikuna, hvenær hver á að mæta hvert, hvernig best er að komast á áfangastað, hvernig og hvar kaupa skal vikupassa í samgöngutæki borgarinnar o.s.frv.

Við fengum síðan léttan hádegisverð, en helsta umræðuefnið yfir matnum voru matarvenjur í skandinavískum grunnskólum sem og hvort viðkomandi borðuðu almennt heitan eða kaldan hádegisverð. Niðurstöðurnar komu nokkuð á óvart; Norðmenn og Danir borða almennt kaldan hádegisverð (madpakke) á meðan Íslendingar og Svíar eru meira í heita matnum. Finnarnir kusu að tjá sig ekki um málið.

Næst á dagskrá var svo fyrirlestur frá Preben nokkrum, sem mér sé e-s konar upplýsingafulltrúi. Ég skildi auðvitað ekki eitt orð af því sem hann sagði og þegar hann spurði mig eitthvað um Ísland þá bara jánkaði ég eða þóttist ekki þekkja það (en í raun þá bara skildi ég ekki neitt). Merkilegt annars hvað maður verður næmur á líkamstjáningu fólks þegar maður skilur það ekki ... ég virðist vita nokkurn veginn t.d. hvenær það er viðeigandi að kinka kolli og jánka (vona að ég sé samt ekki bara alltaf að misskilja allt svona svakalega).

Nújæja, svo var það bara upp á hótel og kl. 17.00 var okkur síðan uppálagt að mæta í Ibsen Museet. Ég mætti viljandi of seint í lobbýið vegna þess að ég nennti ekki að labba samferða hinum - nennti ekki að þykjast skilja eða reyna að tjá mig. Þaðan fórum við svo í alveg fáránlega erfiða 2 tíma göngu um Kampen, sem er svona gamli bærinn hér. Í rigningu. Og roki. Og greyið litli Íslendingurinn gerði auðvitað ekki ráð fyrir öðru en að hann væri að fara út að borði og því skóaður eftir því = blöðrur á fótum. Það þarf varla að taka það fram að þreytti Íslendingurinn skildi ekki neitt og bara nennti hvort sem er ekkert að skilja neitt - sendi bara sms og hringdi nokkuð mye important símtaler. Jájá. Svo út að borða á Kampe Bistro, sem var alveg fínt. Gamla auðvitað skraufþurr, enda komin á snúruna (sem var algjörlega orðið tímabært). 3 tíma borðhald, bláedrú og allflestir spenntir að heyra hvaðan Íslendingarnir fá alla peningana til að kaupa t.d. Danmörk. Krafðist svara á skandinavísku. My first taste of hell ...

Í morgun var svo farið eldsnemma af stað og lá leiðin til BI forsikring, sem er hluti af BI háskólanum, sem er fyrsti einkaháskólinn í Noregi. Glænýtt og alveg hrikalega flott allt saman. Þar fengum við smá fyrirlestur um þessa einingu innan skólans og litli ljóshærði Íslendingurinn átti bara ágætt með að skilja það sem fram fór. Bravo.

Seinni partinn var svo haldið til KreditTilsynet (hið norska FME). Þar voru þrír fyrirlestrar; tvær kellur sem spjölluðu alemnnt um KT og um alþjóðlega samvinnu, en svo einn töffaragaur sem að var aaalveg off; talaði hratt, horfði frá hópnum allan tímann og talaði þar að auki um algjörlega óskiljanlega hluti, þ.e. Basel II og Solvency II ... á norsku. Come on.

Á hótelið lá leiðin næst og þar hef ég haldið mig síðan. Eitthvað tæp í maganum og ældi þegar ég reyndi að borða kvöldmat. Ekki mjög gott. Nú; lesa yfir samning um eignarstýringu og svo beina leið í háttinn.

Þegar viðkomandi leiðist þá er oft gott að grípa í gamalt blogga. Svona til að stytta stundirnar.

Er semsagt stödd í höfuðborg Noregs, Oslo. Á hótelherbergi. Þar sem það kostar 179,- norskar að vera með internettengingu - á sólarhring!!? Spes.

Fór af stað ásamt eiginmanninum snemma í morgun; hann til Kaupmannahafnar, undirrituð til Oslo. Það var ágætt flug og lítið mál að komast á áfangastað. Upp á herbergi og gekk svona frá þessu helsta. Svo var rölt af stað með iPodinn í botni og einbeitti mér helst að Scissor Sisters (sp?) og nýju plötunni þeirra, "Ta dah" sem er alveg óhætt að mæla með, sérstaklega í svona göngutúrum um Oslo. Svo kíkti ég í H&M og fjárfesti í þremur skyrtum sem er hver annarri smekklegri, og geisladiskabúð þar sem ég keypti mér nýja diskinn hans Justins míns, Futuresex/Lovesounds. Very nice. I love you Justin. Lovjú.

Síðan þá hefur þetta aðallega snúist um að drepa tímann, dreeepa tímann. Alltaf mjög glöð ef síminn hringir t.d. eða fæ sms eða e-r nennir að spjalla við mig á msn.

Í fyrramálið er e-s konar kynning á því sem fram mun fara á þessu vikulanga námskeiði. Svo er boðið í dinner og e-r skemmtilegheit annað kvöld, svo það ætti að verða aðeins meira hressandi en dagurinn í dag. Hef einnig verið að dunda mér við að skoða hvað ég get gert hérna á laugardaginn þegar ég er í fríi - ætli það verði ekki bara góður göngutúr um borgina með reglulegum viðkomum í almenningsgörðum ... lesa og svona. Vona bara að veðrið verði með betra mótin.

Klemmer!!

Að vanda mikið stuð hérna megin. Bara einn veikur í dag. Það er nú nokkuð gott.

Allt með kyrrum kjörum á heimavígstöðvum; eiginmaðurinn tilvonandi að vísu lítið heimavið undanfarnar vikur vegna vinnu, en þá er lítið annað í stöðunni en að reyna að njóta einverunnar og rækta vinskapinn við sína nánustu. Það hefur því verið gert af minni hálfu með prýðisárangri. Finnst líka svo gaman að fá fólk í heimsókn til mín, jafnvel mat og góða mynd/sjónvarpsgláp.

Annars mun þetta hér með breytast í tónlistarblogg, a.m.k. í smá tíma. Ætla að hlusta í gegnum tónlistardrifið hér í vinnunni.

Byrjum á hljómsveitum sem mynda nafn sitt úr tölustöfum:

100 Tears: Platan A Tribute to the Cure er það sem til er hér. Þegar ég var búin að reyna að hlusta á nokkur lög þá gafst ég upp. Þetta er nú bara einhver viðbjóður sko. Oj.
0 stjörnur. Usss.

10 cc: Greatest hits frá 1975. Gat nú ekki verið verra en 100 Tears viðbjóðurinn sem kom á undan. Hmm... ekki að fíla þetta. Gafst fljótlega upp. Þetta er svona Beach Boys fílingur (held ég). Ekki alveg minn tebolli.
Æli ég splæsi samt ekki á þá stjörnu - fyrir viðleitni.

200.000 Naglbítar: Ekki vinnuvænt að mínu mati - þ.a.l. sleppt. En Villi og co eru engu að síður ágætir finnst mér. Eiga allavega alveg sína smelli. Ég hef alltaf verið soldið skotin í Villa, það villir mögulega sýn að e-u leyti.
Fá samt alveg 3 stjörnur af fimm, þó ekki væri nema bara vegna þess að hann Villi er svo mikið krrrrútt.

2Pac: In His Own Words og Me against the World. Þessi fyrri plata er nú eiginlega bara svona spjall. Doldið spes. Eiginlega vonlaust að hlusta á þetta þegar maður er að reyna að vinna. Svo ég skelli á þetta 1 stjörnu og fer á næstu plötu. Platan Me against the World er klárlega mun meira spennó græja. Nokkuð hressandi bara – svona melódískt rapp eða þannig. Vantaði reyndar lög 7-13 á drifið hjá mér e-a hluta vegna. Skil það nú ekki alveg – en svo er nú það. 2Pac segir mjög oft orðið Niggah. Mér finnst það merkilegt doldið. Fín plata. Gef henni 3 – af fimm.

3 Doors Down: Away from the Sun heitir meistaraverkið sem til er hér í vinnunni. Fyrsta upplifun: Rólegt handboltarokk. "Not creaming myself" eins og þeir myndu segja í Bretlandi. Eiginlega frekar svona einsleitt og ekki mjög spennandi. Söngvarinn mjög týpískur svona handboltarokks-söngvari, ekki það að sú staðreynd sé endilega slæm - fyrir hann. Þegar ég var búin að hlusta á fimm lög þá var ég búin að fá nóg.
Kalt mat: Svona 1 stjarna af 5. Frekar dapurt hjá þessum sokkum. Oj.

50 Cent: Ekki mjög vinnuvæn tónlist og þess vegna sleppt. En annars mjög fínn kall hann Fifty. Sæmilega sátt við hann. Fór m.a.s. á tónleika með honum hér um árið - það var að vísu frekar einkennileg upplifun, en upplifun engu að síður ("smoke weed, get drunk and fuck").

Skv. ofangreindu mætti halda að ég væri frekar svona óþolinmóður hlustandi. Það er ekki alveg rétt. Ég er nefninlega mjög óþolinmóður hlustandi.

Úff hvað það er erfitt að vera til. En samt svo ótrúlega gaman. Í hverju felst hamingjan? Það er góð spurning.
- Förunaut í gegnum lífið?
- Heilbrigði?
- Góðum vinum?

Pæling!

p.s. í dag var einn með veikt barn, einn veikur ... magnað

Þegar allt virðist ómögulegt og straumurinn þér í mót, er lítið annað að gera en taka því sem að höndum ber af æðruleysi. Í því skyni er gott að hafa í huga geðorðin 10.

1. Hugsaðu jákvætt það er léttara.
2. Hlúðu að því sem þér þykir vænst um.
3. Haltu áfram að læra svo lengi sem þú lifir.
4. Lærðu af mistökum þínum.
5. Hreyfðu þig daglega það léttir lundina.
6. Flæktu ekki líf þitt að óþörfu.
7. Reyndu að skilja og hvetja aðra í kringum þig.
8. Gefstu ekki upp, velgengni í lífinu er langhlaup.
9. Finndu og ræktaðu hæfileika þína.
10. Settu þér markmið og láttu drauma þína rætast.

Og þar hefurðu það!